تسلیم او

بنام آنكه هستي شيداي اوستگاهي مرگ بعضي ها مايه ي آرامشه. وقتي فكر مي كني و مي بيني خون ريخته شده ات پس از سالهاي طولاني همچنان تازه ست... مگه ميشه خوني ريخته بشه و دست خدا براي انتقام بلند نشه؟ چنان ضربه اي به هنگام ميكوبه كه نپرس... با آنچنان فضاحت و آبرو ريزي مرگ و پايان شخص خونريز رو رقم مي زنه كه نپرس... خون من هرگز خشك نمي شه و همچنان تازه ست و دست خدا بلند شده و انتقام رو خداوند گرفته و دست ابوجهلي كوتاه شده و وقتي تو خلوتم فكر مي كنم چنان آرامشي بدست ميارم كه نگو و نپرس... آري خوني كه بريزي و آرزوهايي كه پرپر بكني دست انتقام خدا بلند ميشه. اون فضاحت رو كه بهش مي ...

ادامه مطلب